АВТОКРАТЍЧЕСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Книж. Автократичен. [Камарата на депутатите] отхвърли с 496 гласа против 46 едно предложение на социалистите, с което се упрекваше правителството, че разпилява парите на данъкоплатците, както за поведението на републиканското правителство пред автократическия цар. Бълг., 1902, бр. 451, 4.
АВТОКРАТЍЧЕСКИ. Книж. Нареч. от прил. автократически; автократично.