А̀ГНЕНЦЕ, мн. -а, ср. Агънце. В агъла блееха малки агненца. Г. Райчев, ЗК, 228. Там се родила, живяла, / мамина мила Гергана / Гергана пиле шарено / Гергана кротко агненце. П. Р. Славейков, Ч, 1873, кн. 10, 936. Язи ща да та прегърна / като агненце, байну, гергьовско, / като пиленце петровско. Нар. пес., СбНУ, XV, 26.

— Друга (диал.) форма: я̀гненце.


Източник: Речник на българския език (онлайн)