АНТИПО̀ДЕН, -дна, -дно, мн. -дни, прил. Който е напълно противоположен на друг, негов антипод (в 1 знач.). Двата лагера в българската освободителна борба така и трябваше да имат двама дълбоко различни, антиподни мемоаристи. Т. Жечев, БВ, 348.


Източник: Речник на българския език (онлайн)