АНХИДРЍТЕН1, -тна, -тно, мн. -тни, прил. Книж. Безводен, анхидричен. В архайската ера се установяват два периода — безводен (анхидритен) и океански. Гр. Николаев и др., ОГ, 164.

АНХИДРЍТЕН2, -тна, -тно, мн. -тни. Минер. Прил. от анхидрит; анхидритов. Анхидритен цимент.


Източник: Речник на българския език (онлайн)