АПСАНДЖЍЯ, -ѝята, мн. -ѝи, м. Остар. Служител, пазач в затвор. Ка ойдоше дълбоко зандане, / тамо има вода до колена, / тамо има шавар до рамена, .. Тамо са си Марка намерили. / Па говору църни апсанджии. Нар. пес, СбНУ ХLIII, 45.


Източник: Речник на българския език (онлайн)