АСФАЛТЍРАН, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от асфалтирам като прил. За път, шосе — който е покрит с асфалт. Започна да се здрачава. Над асфалтираните алеи се спуснаха дълги сенки: дърветата станаха още по-тъмни и по-тайнствени. Ал. Бабек, МЕ, 111. През последните две години построиха пряк, асфалтиран път до Търново. В. Пламенов, ПА, 41. Асфалтирани улици. Асфалтирано шосе. Асфалтиран покрив на сграда.