АТРОФЍРАН, -а, -о, мн. -и. Книж. Прич. мин. страд. от атрофирам като прил. 1. За орган на човешко или животинско тяло — който се е атрофирал, загубил е жизнеспособността си. Атрофирани мускули.
2. Прен. Притъпен, опустошен. Атрофирани чувства. Атрофирана съвест.