БАЙРАКТА̀РЧЕ, мн. -та, ср. Остар., сега простонар. Умал. от байрактар; млад байрактар. Проговори Боне байрактарче: / — Белиградо, що се не белееш? Нар. пес., СбНУ ХLIII, 547.
— Друга (диал.) форма: б а й р я к т а̀ р ч е.