БЛАГОРАЗСЪ̀ДЕН, -дна, -дно, мн. -дни, прил. Остар. Книж. Който добре обмисля, разсъждава; разсъдителен, благоразсъдлив.

— Друга форма: б л а г о р а з с у̀ д е н.


Източник: Речник на българския език (онлайн)