ГАЗОБЕТО̀НЕН, -нна, -нно, мн. -нни, прил. Техн. За тухли и под. — който е направен от газобетон. Тук се строи с газобетонните тухли итонг. НТ, 1999, бр. 90, 3. При новото строителство освен класически тухлен зид се използват и газобетонни блокчета. 168 часа, 2000, бр. 40, VII.


Източник: Речник на българския език (онлайн)