ГАЙТА̀НЕЦ, мн. -нци, м. Диал. 1. Малко количество гайтан (Н. Геров, РБЯ).

2. Тънък гайтан. Жими майка го [терзийчето] нейкюм, / дан ме рано скориват, / .. / да му плетам гайтанци, / да шиам елечина. Нар. пес., СбБрМ, 450.


Източник: Речник на българския език (онлайн)