ГАЛОНЍРАН, -а, -о, мн. -и. Прич. мин. страд. от галонирам като прил. За дреха, обикн. униформена — който е обшит, украсен с галон. Бай Кръстьо се яви на площада гологлав и по риза. Личеше, че току-що се е върнал от къра и не е втасал да облече галонираната си куртка. Н. Хайтов, ШГ, 282.