ГОРНОКРА̀ЙШКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Диал. Горнокрайски. И Тодоро са нажали, /.., / та ми на вода отиде, / на горнокрайшко кладенче. Нар. пес., СбНУ ХLVI, 230.


Източник: Речник на българския език (онлайн)