ГУ̀ЩЕРСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Който е присъщ на гущер, който е като на гущер; гущеров. Едно от тия животни подскокна и се изправи. То беше огромно. Имаше около 20 метра дължина, дълга шия, глава която бе сравнително малка и не отговаряше на голямото гущерско туловище. Елин Пелин, ЯБЛ, 138.


Източник: Речник на българския език (онлайн)