ДЕБЕЛОСТЀНЕН, -нна, -нно, мн. -нни, прил. Който има дебели стени. Течният въгледвуокис се получава фабрично и се пуска в продажба в дебелостенни метални съдове при налягане около 50 атмосфери при обикновена температура. Физ. Х кл, 1951, 88. Дебелостенен сандък. Дебелостенна бъчва. Дебелостенни тръби.


Източник: Речник на българския език (онлайн)