ДИКТОФО̀НЕН, -нна, -нно, мн. -нни, прил. Спец. 1. Който се отнася до диктофон. Диктофонни части.

2. Получен, осъществен с помощта на диктофон. Диктофонен запис.

3. Който е снабден с един или много диктофона. Диктофонен кабинет. Диктофонно бюро.


Източник: Речник на българския език (онлайн)