ДОБЀЛВАМ1, -аш, несв.; добèля, -иш, мин. св. -их, св., прех. Беля1 и това, което е останало да се бели, избелвам всичко докрай; доизбелвам1. Днес добелихме платната. добелвам се, добеля се страд.

ДОБЀЛВАМ2, -аш, несв.; добèля, -иш, мин. св. -их, св., прех. Беля2, обелвам и това, което е останало да се бели, обелвам всичко докрай; доизбелвам2. Свиден отряза кочана и взе да го бели; когато го добелваше, изпусна и него, изпусна и ножа и стисна пръст, .. На кочана се червенееше кръв. И. Волен, БХ, 145. След като добелиш картофите, нарежи малко лук. добелвам се, добеля се страд.


Източник: Речник на българския език (онлайн)