ДОИЗТЪ̀РСВАМ, -аш, несв.; доизтъ̀рся, -иш, мин. св. -их, св., прех. Изтърсвам и това, което е останало да се изтърсва, изтърсвам докрай. Тръсината, както и плевното сито [на вършачката], са пригодени да доизтърсват само дребно нарязаната слама. М. Дуковски и др., СМ, 347. доизтърсвам се, доизтърся се страд. В чувалите е останало още брашно и трябва да се доизтърсят.