ДОРАЗГРА̀БВАМ, -аш, несв.; доразгра̀бя, -иш, мин. св. —их, св., прех. Разграбвам и това, което е останало да се разграбва, разграбвам напълно, докрай. Малко по-късно Сейфула се насочил към Тракия, където Арабаджиоглу и Кара Фейзи доразграбвали карнобатските села. В. Мутафчиева, КВ, 121. След смъртта му те доразграбиха каквото бе останало от имота му. доразграбвам се, доразграбя се страд.


Източник: Речник на българския език (онлайн)