ДОСЪ̀РБВАМ, -аш, несв.; досъ̀рбам, -аш, св., прех. Сърбам, изсърбвам и това, което е останало да се сърба, сърбам докрай; доизсърбвам. Хаджи Мореа досърба шумно кафето си и запита: — Ами даскалът ще приеме ли децата ви? Цв. Минков, МЗ, 92. досърбвам се, досърбам се страд.