ДРА̀ЧКО. Диал. Нареч. от драчки; драгичко. Заспало е челебийче / на момина десна ръка. / Мило хи [ѝ] е да го буди, / драчко хи е да го гльода. Нар. пес., СбНУ XXXIX, 177.


Източник: Речник на българския език (онлайн)