ДРУЖБА̀ШКИ, -а, -о, мн. -и. Прил. от дружба2 и от дружбаш; дружбен. — На сдружените земеделци не е раздавано оръжие, защото дружбашките управници се страхували да не го вземем ние — усмихна се злъчно Въкрил. Г. Караславов, ОХ IV, 192. Дружбашко събрание. Дружбашко правителство. Дружбашка власт.