ЀВТИНКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Разг. Умал. от евтин; сравнително евтин, евтиничък. Противоп. скъпичък. „Я да си вървя вкъщи кротко, да си събера партакешите и да се изместя в квартал Гевгелийски. Там поне виното е евтинко.“ Пл, 2013, кн. 2, 165. Има много хора, които биха ся задоволили с по-малко, с по-просто и с по-евтинко ястие, ала само заради слугите си правят и трошат повече, каквото да бъдат благодарни. Лет., 1869, 208. Купете на детето едни евтинки обувчици за лятото. Евтинка рокля. Евтинко якенце.