ЕДИНОФРО̀НТОВСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Остар. Който се отнася до Единен фронт или до единофронтовец. Какво би станало, ако единофронтовските комитети по селата сами дигнат народа? Ем. Станев, ИК III и IV, 328. Единофронтовско движение.


Източник: Речник на българския език (онлайн)