ЕДНОКОПЍТЕН, -тна, -тно, мн. -тни, прил. 1. За животно — който има цели, нераздвоени копита; нечифтокопитен. Конят и магарето са еднокопитни животни. Δ Сапът е опасна заразна болест по еднокопитните животни.
2. Като същ. еднокопитни мн. Зоол. Разред бозайници с едно цяло копито на крака; нечифтокопитни. Perissodactyla.