ЕДРОО̀К, -а, -о, мн. -и, прил. Който е с големи очи. Момченцето, топчесто и едрооко като баща си, остави своето кафяво мече с един откъснат крак и безцеремонно се намести на войнишките колена. Хр. Пелитев, ХО, 85. До бюрото .. седи дребен, едроок мъж, на не повече от тридесет години. В. Ченков, ЗХ, 71. ● Обр. През оградите на големите дворове надничат едрооки слънчогледи. Л. Галина, Л, 5.