ЖАНДА̀РМИН, мн. жандàрми, м. Остар. Униформен полицай; жандарм, жандарин, жандар. Ний са вратихме, та зехме един жандармин и с него влязохме в селото да търсим. Хр. Ботев, Съч. 1929, 47. Скоро си са научил да предаваш онези, които те храниха, да ма обаждаш като шпионин... като жандармин. Н. Михайловски, ПА (превод), 90.