ЖÈДА ж. Диал. Жажда. Карали ги да ходят в леки дрехи и боси во всяко време, безропотно да търпят горещината и студа, жедата и глада. Н. Михайловски, ОИ (превод), 153. Послуша я Момчил добър юнак, / та си мина през поле широко / и настана воз тесни клисури. / върлем го е жеда ожедила, / ожедила, водица препило. Нар. пес., СбНУ ХLIII, 221.