ЖЕНОУГÒДНИК, мн. -ци, м. Книж. Мъж, който угажда на жените. – Към кой вид от тези отровни животни отнасяте бъдещата жена на Панюрж? – полюбопитства брат Жан. – Ти ли, о, женоугоднико, ти ли, стар блуднико, злословиш по адрес на жените? Д. Попова, ГП II (превод), 198.


Източник: Речник на българския език (онлайн)