ЖЪ̀ЛТОВÒСЪЧЕН, -чна, -чно, мн. -чни, прил. За човек – който има цвят на жълт восък; много бледен. Няколко нощи Севда сънува убитото Астарово момче. Тя го виждаше по ризка и босо, така както ѝ разправи Стойко, с жълтовосъчно личице, с коса разчорлена и сплъстена от съсирената кръв. Г. Караславов, С, 110.