ЗАБУ̀ДЯ, -иш, мин. св. -их, св., прех. Започна да будя някого или нещо. Димо получи отпуска и пристигна в село няколко дни преди Коледа. Велика не го очакваше и вместо да му заприказва, наведе се над дълбоко заспалите деца и ги забуди: – Рунке, Кирчо, татко ви си дойде! К. Петканов, МЗК, 38. забудя се страд.