ЗАВÒЖДАНЕ1 ср. Остар. и диал. Отгл. същ. от завождам и от завождам се. Доде ма, мамо, занесат, / момите, мамо, да пеят / на булка на завождане, / момците, мамо, да свирят / на булка на изпровождане. Нар. пес., СбГЯ, 88.

ЗАВÒЖДАНЕ2 ср. Диал. Заплодяване, обикн. на крава, биволица. Главната грижа на Христака беше да дои и да предава по-много и по-много мляко от кравите и да отглежда по-добри и по-добри и колкото може повече телета. Тая грижа започваше още със завождането на кравите. Ил. Волен, МДС, 197.


Източник: Речник на българския език (онлайн)