ЗАГАЛОПЍРАМ, -аш, св., непрех. Започна да галопирам. Конят леко разтърси грива, дигна глава и устремен, загалопира по посока, която очевидно водеше покрай воденицата към село. З. Сребров, Избр. разк., 30. Отначало Дорчо бягаше тръс, но щом усети, че другите коне са наблизо, загалопира и избяга напред. Г. Белев, ПЕМ, 105.


Източник: Речник на българския език (онлайн)