ЗАТАКТУ̀ВАМ, -аш, св., непрех. Започна да тактувам. От най-крайната маса в ъгъла петима файтонджии подхванаха по-буйно, като си затактуваха с ръце: „Крала мома малини / у попови градини“. Т. Харманджиев, Р, 33.


Източник: Речник на българския език (онлайн)