ЗАТЕГА̀Ч м. Техн. Приспособление, устройство или детайл, механизъм и под., който затяга, притяга, стяга нещо. При челюстните спирачки е много важно да се осигури свободно, едновременно движение на затегачите, осигуряващи притискането на спирачните челюсти към гумата. МК, 1976, кн. 2, 17.


Източник: Речник на българския език (онлайн)