ЗАТУ̀МКАМ, -аш, св., непрех. Започна да тумкам. Когато Митьо Караметака затумка големия общински барабан, орляк дечурлига, като помамени пилета, тръгнаха към него. Додето набитият нисък Караметак барабанеше, мегданът почерня от дребен свят. А. Каралийчев, ПГ, 133.