ЗАЧЕГЪ̀РТВАМ, -аш, несв.; зачегъ̀ртам, -аш, св., прех. Разг. Започвам да чегъртам. Пак зачегърта с нокът календара и това ставаше нетърпимо. В. Андреев, ПР, 106. ● Обр. Но ето сега отведнъж пак оклюма глава, пак го зачегърта оная мъка. Ст. Даскалов, СД, 312. зачегъртвам се, зачегъртам се страд.