ЍЗВОРОВ, -а, -о, мн. -и, прил. Диал. Изворен; изворски. Мала мома двори мела, / двори мела, кон извела, / да го пое студна вода, / .. / кладенчова, изворова. Нар. пес., СбНУ III, 128. Тръгнала Радка за вода / на изворово кладенче. Нар. пес., СбНУ ΧLVI, 206. Дошла е млада дружина, / дошла е и кондисала / на изворова полянка. Нар. пес., СбНУ VI, 80.


Източник: Речник на българския език (онлайн)