ИЗКОПЧЍЙСКИ, -а, -о, мн. -и, прил. Който се отнася до изкопчия и до изкопчийство. Пешо познаваше не само себе си, но и хората си. Може да са скандалджии, може да са каквито ще, но да ги пратиш на изкопчийска работане, братче. Т. Монов, СН, 54. Изкопчийска бригада. Изкопчийска норма.


Източник: Речник на българския език (онлайн)