ИЗКЪРКЍШАМ, -аш, несв.; изкъркѝша, -еш, мин. св. -ах, св., прех. Диал. Разбърквам нещо така, че да не може да се оправи (Н. Геров, РБЯд). изкъркишам се, изкъркиша се страд.
ИЗКЪРКЍШАМ СЕ несв.; изкъркѝша се св., непрех. Диал. Разбърквам се, размесвам се. Хорото се изкъркишило, не се види вътре дали играе, или стои. Т. Панчев, РБЯд, 143. Конците са се изкъркишили. Т. Панчев, РБЯд, 143.