ИЗЛУ̀ЖВАНЕ, мн. няма, ср. Спец. Процес, при който обикн. подземните води частично разтварят и изнасят съставни части от скалите, особено варовитите. Излужването на скалите, при което се образуват ходове и празнини, може да стане само ако водата има достъп до тях. Ст. Бошев и др., ГГ, 180.