ИЗПЛУ̀ВАНЕ, мн. няма, ср. Отгл. същ. от изплувам. За подводниците използуването на атомно гориво е от изключително значение – не е необходимо вече честото изплуване на подводницата на повърхността за зареждане на акумулаторните батерии. Ц. Цанев, АЧ, 19. Беше получил всичко, както получи и Ана – незаслужено. Няколко ослепителни месеца подир едно мигновено изплуване, без да е усетил и сантиметър от дълбочините, прелетели край него. А. Наковски, БС, 145.