ЍЗРЕКОМ нареч. Диал. Казано особено, нарочно; изрично. Каза ми го изреком. Н. Геров, РБЯ II, 229.

– От Н. Геров, Речник на блъгарский язик, 1897.


Източник: Речник на българския език (онлайн)