ЍЗТОЧНО нареч. От източната страна на нещо, в източна посока; на изток. Бяха изминали точно седем дни от акцията в Главановци. Една сутрин преди разсъмване Делчо, Стефан, Велко и аз се придвижихме в района на черквичката източно от село Джинчовци и се скрихме в житата. Сл. Трънски, Н, 197–198. Другата двуетажна сграда е новата МТС, построена на едно ниско възвишение източно от селото. А. Гуляшки, СВ, 19.
ИЗТОЧНО-. Първа съставна част на сложни прилагателни, със значение: който се отнася до източната част на дадена територия, означена от втората съставна част, напр. източноазиатски, източноафрикански, източносибирски, източносредиземноморски, източнотихоокеански и под.