ИЗТРОПÒТВАМ, -аш, несв.; изтропòтя, -иш, мин. св. -их, св., непрех. Рядко. Изтрополявам, изтрополвам. На коридора изтропотиха мъжки стъпки. Ив. Вазов, Съч. ХІІ, 60. Тя леко изтропоти нагоре по дървеното стълбище. Т. Харманджиев, Р, 21. Веднага след това конете на стражарите изтропотиха по паважа пред вратата и ясно се чу запъхтяното им дишане. Д. Талев, ПК, 856.