ИЗТЪЛКУВА̀ТЕЛ, -ят, -я, мн. -и, м. Остар. Тълкувател. Историкът е изтълкувател на съдбата на народът, обяснител на преминалото и – следователно – известител на бъдещето. Ив. Унджиев и др., ХБ, 645. Мненията на повечето изтълкуватели са противоположни едни на други, колкото за продажбата под условие. ДЗОИ III (превод), 11.