ЍМИЛА ж. Диал. Имел; имела, имело. Има някои растения, кои растат на другите растения прилепени, от кои сучат наготово млезга. Такова растение е нашата имила. Ц. Гинчев, УЗ, 43. Имила ся ражда по сичките почти дървета зиме и тя е бобончици на клончета, жълтобелизняв цвят (шар) имеюща. Г. С. Раковски, БС I, 150.