ИНЖЕНЀРИН, мн. инженѐри, м. Остар., сега простонар. Инженер. – Ти се остави, Колю, от тия мераци да ставаш ловджия. Не е хубав тоя занаят, ти по-добре стани инженерин. Залегни да учиш и ще станеш. Ем. Станев, ПЕГ, 58. Кирчовата е друга. Циганска работа, чергарска, весела. Питам го що не си седне на задника, един техникум да изкара, той ми се хили насреща:Може и туйка да стане! Инженерин че стана. Като бат Мишо. Д. Дамянов, ПИЩ, 79–80.


Източник: Речник на българския език (онлайн)