ЍСТО нареч. Остар. и диал. Също, еднакво. Каквото граматиката изпръво обяснява състава и образуванието на думите, исто така и логиката пръво обяснява състава и образуванието на мислите. Й. Груев, КЛ (превод), 2–3. Оний, който ти приказва за поступоците на другите, знай, че така исто приказва и твоите пороци на другите. А. Гранитски, ПР (превод), 33. Фатил, та на свите комшийски врати написал исто така, како шчо било написано на негоата. Нар. прик., СбКШ, 90. Близо две години що живеала при арнаутино и родила едно дете мажко, исто на неа лична и со косите сърмени. Нар. прик., СбНУ X, 170.