КА̀БАРЧЕ1, мн. -та, ср. Умал. от кабар1; кабърче. Беше забоден с кабарчета нов календар и това беше цялото украшение на стаичката. К. Калчев, ЖП, 210. Донка пропуска художника Крумов, който носи картина, покрита с прибодена с кабарчета хартия. О. Василев, Л, 60. На една от опушените стени бяха забодени с кабарчета три изрезки с портретите на киноартистки. Сп. Кралевски, ВО, 54.
— Друга форма: га̀бърче.
КА̀БАРЧЕ2, мн. -та, ср. Диал. Умал. от кабар2; мехурче. Пробата се прави, като на спринцовката се постави специална игла .. Получава се кабарче с големина колкото голямо лещено зърно. К. Рашков и др., ДБ, 314.